Καλύτερα από το original!

Είναι μερικά τραγούδια βρε παιδί μου που βρίσκουν το ρυθμό τους καλύτερα στο live, πως να το κάνουμε!

Για παράδειγμα, θα δώσω κάποια από τα αγαπημένα μου, όχι όμως μέσω YouTube, όπου έχω βαρεθεί να ψάχνω κάθε φορά ποιο link έχει ‘σπάσει’ αλλά μέσω της προσωπικής μου βιβλιοθήκης (τα original θα τα δώσω από YouTube και τι να κάνεις, δεν μπορώ να ανεβάσω τα πάντα όλα, καταλαβαίνετε!).

1. Pearl Jam – Nothing as it Seems

Η αφορμή για το παρόν αρθράκι είναι η εξής κομματάρα από Pearl Jam και ανάθεμά με από που έχω βρει το live…κάπου χαμένο μέσα στα mp3 μου λοιπόν, έχω το εξής διαμάντι:

Σε σχέση με το original (βλ. παρακάτω) είναι 10 φορές καλύτερο ξέρω γω, όχι ότι δεν έχει καλή βάση για να πατήσει…

Πάντως χωρίς πλάκα αν μπορεί κάποιος να μου υποδείξει το live που έχω θα κερδίσει το γνωστό σακί από γλυκοπατάτες (5κιλο!) με free delivery!

Πάντως στο YouTube και στα CD μου που πρόσφατα ξαναπέκτησα δεν το βρήκα πουθενά!

2. Rory Gallagher – A Million Miles Away

Πάμε στο επόμενο Κ-Ο-Μ-Μ-Α-Τ-Ι (όχι μλκίες, δεν ξέρω μήπως δεν το τόνισα αρκετά), το οποίο ο Rory Gallagher (βλ. εικόνα του άρθρου), αυτό το αστείρευτο ταλέντο που μας άφησε νωρίς, έπαιξε ως εξής στο live του Irish Tour του 1974:

Και πείτε μου τώρα ότι δεν είναι αντικειμενικά πολύ καλύτερο και δυνατότερο από όλες τις απόψεις από το original:

3. Deep Purple – Lazy

Άλλο ένα κλασικό live, το Made in Japan των Deep Purple (και περαστικά btw στον Ian Gillan!) από το οποίο προκύπτει το λίγο χαβαλέ μεν, πολύ καλά εκτελεσμένο και με κέφι άπειρο δε, Lazy:

Για το original δεν έχω να πω πολλά πράγματα, ενδιαφέρον είναι, αλλά όχι τόσο όσο το παραπάνω live:

4. R.E.M. – Lotus

Νευρώδεις R.E.M.; Και με τσαγανό στα live; Ε ρε μνήμες από Φρεαττύδα με το live τους το μακρινό 1999 (; – πάντως ήταν σε Δραχμές η φάση ακόμα!) και το “It’s the End of the World as we Know it” στο τέλος. Χαμόοοοοος.

Εδώ δίνω άλλο live κομμάτι βέβαια γιατί εκείνο δεν το έχω πρόχειρο 🙂 . Απλά θέλω να πω ότι ακόμα κι εδώ φαίνεται πως μπορείς να διεκδικήσεις κάτι καλύτερο από άποψη εκτέλεσης όταν οι συνθήκες και το κοινό το επιτρέπουν:

Και το original, βεβαίως βεβαίως:

Φυσικά, υπάρχουν στη φάση και οι εξαιρέσεις όπου το πράγμα δεν τσουλάει καθόλου σωστά:

Case of study οι Queen, με το κλασικό αγαπημένο (τόσο που το έχω ξαναδώσει!):

Το οποίο, όμως, για μένα, ψιλο-σφάζουνε στην παρακάτω εκτέλεση:

Ξεχνάω κάτι;

Μήπως την πατρίδα μου τη δόλια;

Άντε πάμε κι ένα τελευταίο:

5. Αλκίνοος Ιωαννίδης – Ζήνωνος

Από το ‘Εκτός τόπου και χρόνου’ live του, έχουμε το εξής πολύ ωραία εκτελεσμένα (και ωραίο φυσικά) κομμάτι:

Το οποίο βασίζεται στο ολίγον τι αργό και σχετικά πιο ξενέρωτο original:

Σίγουρα υπάρχουν και άπειρα ακόμα κομμάτια που έχουν αυτό χαρακτηριστικό που ψάξαμε και βρήκαμε σε αυτό το άρθρο και πραγματικά ελπίζω κάποια από αυτά να ζουν ακόμη μέσα σε μνήμες και όχι απαραίτητα αποτυπωμένα στο YouTube ή σε CD/δίσκους κτλ.

Καλά live να βλέπουμε παιδιά και να τα απολαμβάνουμε, όπως πάντα, υπεύθυνα!